Szopienice są dość rozległą terytorialnie dzielnicą, zatem polecam zwiedzanie jej trzema etapami.

Pierwszy etap zaczniemy od zwiedzenia VI Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Długosza. Następnie zwiedzamy rzymskokatolicki kościół św. Jadwigi i udajemy się wzdłuż ulicy bpa H. Bednorza, gdzie zobaczymy dawne zabudowana browaru Petera Mokrskiego, Starą Aptekę (która działa już od 1869 roku), piękną lecz zaniedbaną willę lekarza dr Stauba, ewangelicki kościół Zbawiciela po którym możemy zostać oprowadzeni, usłyszeć o historii kościoła, parafii oraz samych Szopienic i Roździenia (informacje o zwiedzaniu -> http://www.szopienice.luteranie.pl/). Idąc kawałek dalej, możemy zobaczyć kilka pięknych secesyjnych kamienic. Ulicą Melchiora Wańkowicza docieramy do poczty i idziemy dalej do parku. Po krótkim odpoczynku, udajemy się ulicą Morawy do klasztoru sióstr boromeuszek na ulicy Brynicy, a także cmentarza katolickiego i kawałek dalej – ewangelickiego, na którym kończymy pierwszy etap zwiedzania.

Drugi etap zaczynamy od strony „drugich Szopienic”. Kierujemy się do ulic Szabelnianej i Chemicznej, gdzie możemy zobaczyć charakterystyczny pejzaż huty „Szopienice”.

Trzeci etap zaczynamy na ulicy Lwowskiej gdzie po obu jej stronach widzimy stare familoki – domy wybudowane dla rodzin hutniczych. Obok położonego za familokami biurowca huty „Szopienice” można zobaczyć obelisk upamiętniający powstanie pierwszej huty cynku „Wilhelmina” w 1834 r. Ulicą Krakowską, wybieramy się do zameczka Prittwitz, w którym mieszkał Ernst Prittwitz-Gawron – inicjator budowy ewangelickiego kościoła Zbawiciela.